3.Miłe zaskoczenie

Kiedy zobaczyłam mojego kuzyna Adama w moich oczach pojawiły mi się gwiazdy ,jakby ktoś rąbną mnie wielkim młotem.Dwa lata temu Adam przyjechał do nas z okularami na nosie ,piegami na twarzy w ogóle wyglądał jak kujon. Dzisiaj zobaczyłam nowego i ulepszonego Adama. Jego krótkie blond włosy idealnie kontrastowały z jego błękitnymi oczami.

-Cześć ciociu Megan-powiedziałam uśmiechnięta przytulając ją -Cześć Adam ,co tam?

On jedynie się uśmiechnął.-Dobra może ja zaniosę wasze walizki do pokojów.-powiedziałam łapiąc rączki walizek i targając je po schodach.

-Megan witaj-powiedziała mama-proszę wejdżcie .Adam ale ty wydoroślałeś ,dwa lata temu chłopiec , a teraz męzczyzna.

Uśmiechął się szeroko.

-Zrobić wam kawę,hęrbatę?-spytał tata idąc do kuchni.

-Ja poproszę kawę , a ty Adam?-spytała ciocia.

-Nie , ja dziękuję -powiedział Adam.

Wszyscy zaczeli rozmawiać :"Jak tam podróż ?", " były korki?"Tylko ja i Adam siedzieliśmy cicho.Nagle spojrzałam na mnie ciocia Megan.

-Sophie może byscie się przeszli po mieście , co?

Spojrzeliśmy na siebie.

-Jasne -odpowiedziałam.

Wstałam razem z Adamem z kanapy podeszliśmy do drzwi , nałożyliśmy kurtki i wyszliśmy.

-To co?Jak tam u ciebie ?Dużo się zmieniłeś.

-Tak wiem że zmieniłem wygląd , nie pasowały już mi te noszenie okularów.

Już się nie odezwałam szłam i szłam z wzrokiem wbitym w ziemię , nagle usłyszałam szum fal .Zorientowałam się że znależliśmy się na plaży.Dalej idąc z wzrokiem wbitym w ziemię usłyszałam śmiech małej dziewczynki.Zaciekawiona podniosłam wzrok i zobaczyłam Chrisa bawiącego się z dziewczynką.Podeszliśmy do niego.

-Cześć Chris ,co ty wyprawiasz?-spytałam

-O siemka .Emm... zajmuję się Mayą .

Usmiechnełam się radośnie.

Chris przeniósł wzrok ze mnie na Adama.

-O, poznaj Adama mojego kuzyna.-wyjaśniłam.

-Siema -powiedział Chris podając mu ręke.

-Cześć ,miło poznać -powiedział ściskając mu dłoń.

-Em... my może już pójdziemy bo Maya zaczyna się niecierpliwić -powiedziałam patrząc na Mayę siedziącą na piasku z założonymi rękami.

Parsknął śmiechem.

-No to narazie.

Po chwili znikneliśmy w gęstwinach lasu ,nikt z nas się nie odzywał .

Kiedy szliśmy tak  po krawężniku usłyszałam wołanie.

-Sophie!-wołał Jake biegnąc do mnie.

Byłam uradowana że znalazł mnie.

Podbiegł do nas.

-Jake co tu robisz?-spytałam zaciekawiona jego odpowiedzią.

-Wyszłem z Samem do spożywczaka.-wyjaśnił

-Aha.

Jego wzrok padł na Adama.

Zaczeły mu drżeć ręce .Po chwili zaczął cały drżeć.Nie wiedziałam co się dzieje .

Poznałam po minie Adama że jest przestraszony.

 ------------------------------------------------------

Wiem że trochę słaby rozdział ale postaram sie o lepsze. Serdecznie zapraszam do komentowania.